دوستی های قبل از ازدواج (۲)

دوستی های قبل از ازدواج (2)

در دوستی‎ها ، رفتارها تصنعی است موفقیت در زندگی مشترک قبل از هر چیز به شناخت وابسته است. هرچه دختر وپسری که قصد ازدواج دارند شناخت جامع‎تر و کامل‎تری از یکدیگر داشته باشند، بهتر می‎توانند تشخیص دهند که برای ازدواج با یکدیگر مناسب هم‎اند یا خیر. بخش قابل توجهی از زندگی‎هایی که از پایداری و گوارایی لازم برخوردار نیست، به این جهت است که در مرحلۀ شناخت کوتاهی می‎شود. برخی از دختر و پسرها چنین فکر می‎کنند که برای کسب این شناخت و اگاهی باید مدتی با یکدیگر دوست باشند تا در اثر این مجاورت و معاشرت خصوصیات و روحیات طرف مقابل را شناسایی کنند و در صورتی که تناسبی دیدند اقدام به ازدواج کنند و در غیر این صورت منصرف شوند. این افراد عقیده دارند که ازدواج‎های سنتی هرگز این شناخت را به ما نمی‎دهد و دوستی و ارتباط دختر و پسر پیش از ازدواج یک امر لازم و ضروری است. اگرچه ما نیز گفتگوی جلسات خواستگاری را هرگز برای شناخت طرف مقابل کافی نمی‎دانیم، اما از طرفی اطمینان داریم که دوستی های قبل از ازدواج هرچند پاک و به قصد ازدواج باشد هرگز گزینۀ مناسبی برای شناخت نیست. در این مقالات ادامه‎دار ما در هر شماره به این موضوع می‎پردازیم و پیامدهای منفی این روابط را که عمدتاً استدلال عقلی دارد بررسی می‎کنیم و صرفاً اگر کسی با خودش صادق باشد، روحیۀ حق‎پذیری داشته باشد و در مطالعۀ این مطالب عواطف و احساسات را داخل نکند، آن را تأیید می‎کند. بیشتر ما آدم‎ها، برای‎مان مهم است که دیگران در مورد ما چه نظر و قضاوتی دارند و بر این اساس، غالباً سعی می‎کنیم در نگاه و نظر دیگران خوب جلوه کنیم.برای همین گاهی رفتارهای ما در خلوت‎هایمان با نوع رفتارهایمان در محیط‎های بیرونی که ما را می‎شناسند متفاوت است.یعنی ممکن است من در منزل فردی بی‎اعتنا به عفت کلام باشم اما در محل کار یا تحصیل به گونه‎ای رفتار کنم که همه مرا فردی مؤدب تصور کنند.این تمایل به نشان دادن رفتارها و گفتارهای خوب، در مورد کسانی که نظرشان برای‎مان مهم است یا دوستشان داریم بسیار بیشتر و پررنگ‎تر است. وقتی دختر و پسری با هم دوست هستند، این تمایل به خوب جلوه کردن به اوج خود می‎رسد.دختر و پسر ناخودآگاهانه می‎خواهند به گونه‎ای رفتار کنند که از نظر دیگری باعاطفه و مهربان، وفادار، جذاب، دوست‎داشتنی، توانمند ، مسئولیت‎پذیر ، سخاوتمند و فوق‎العاده باشند. در حقیقت ، هرکدام رفتاری را پیشه می‎کند که از نظر دیگری مورد تأیید و تحسین باشد. خنده‎دار (شاید هم تأسف‎آور) اینجاست که همین دختر و پسری که با هم دوست هستند، می‎خواهند از تماشای همین رفتارهای غیرواقعی ، مجازی و تصنعی ، پی به شخصیت واقعی طرف مقابل ببرند.اصلاً چنین چیزی امکان ندارد؟! پسری با دوست دخترش به پیتزافروشی رفته‎اند (ظاهراً پیتزا یکی از ارکان این دوستی‎هاست!) و دور یک میز مقابل هم نشسته‎اند.دختر سرش را به این طرف و آن طرف می‎چرخاند، گویا دنبال چیزی می‎گردد. پسر: دنبال چیزی می‎گردی؟ چیزی می‎خوای؟ دختر: سس قرمز نیست؟ پسر یکباره بلند می‎شود و از آن آقا که پشت پیشخوان مغازه ایستاده سس می‎گیرد و مقابل دوست دخترش می‎گذارد. دختر تشکر می‎کند و در‎حالی‎که اولین برش پیتزا را در دهانش می‎گذارد و با نگاهی سرشار از مهر دوست پسرش را نگاه می‎کند به فکر می‎رود:«چقدر مهربان! چقدر در خدمت! هنوز من نگفته و نخواسته، از جا می‎پَرَد»! این دختر غافل از این است که این همان پسری است که صبح وقتی مادرش می‎گوید برو نان تازه بخر، روی تخت می‎غلتد و می‎گوید : «حس‎اش نیست، حالشو ندارم». این همان پسری است که از قبول هر مسئولیتی در خانه شانه خالی می‎کند و تختش را هم مادرش مرتب می‎کند. این همان پسر جوان خدوم و مهربان است!! – دست پسر به جایی می‎خورد و زخم می‎شود.دختر چشمانش را از سر ترحم می‎بندد و در نهایت عاطفه می‎گوید:«الهی بمیرم.می‎سوزه؟» و فوری دستمالی از کیفش در‎می‎آورد و می‎گوید: «آرش جان اینو بذار روی دستت». پسر که از این حرکت به ذوق آمده برای جلب عاطفه و کلام عاشقانه‎ی بیشتر، طوری دندان‎هایش را به هم فشار می‎دهد گویی زخم شمشیر خورده و دارد تحملش می‎کند! دختر: بمیرم، می‎سوزه، آره؟ من باعث شدم؟ ببخشید. رفتی برای من سس بیاری این‎طوری شد؟ پسر حس خوبی دارد. آرزو می‎کرد تیر خورده بود و الان در اغما بود.چه دختر مهربانی! این پسر غافل از این است که این همان دختری است که وقتی مادرش صدایش می‎زند تا در چیدن میز شام کمکش کند، از اتاقش در نهایت بی‎ادبی فریاد می‎زند: «مگه نمی‎بینی دارم با تلفن حرف می‎زنم؟» ممکن است کسانی ادعا کنند اگر با دختر یا پسری ، شش ماه ، یا یک سال بروی و بیایی، آرام آرام رفتارهای واقعی‎اش بروز می‎کند و می‎شود او را شناخت.یعنی هرچه رابطه طولانی‎تر شود رفتارهای واقعی آشکارتر می‎شود و رفتارهای تصنعی مختص روزهای اول است. در صورتی‎که چنین نیست.

تا زمانی‎که من به جلب تأیید وتحسین و نظر موافق طرف مقابلم نیاز دارم ، چه برای ادامه‎ی دوستی چه برای ازدواج، رفتارهای تصنعی من نیز ادامه دارد. بنابراین یادتان باشد که در هنگام دوستی‎ها معمولاً همه مؤدب‎تر ، مرتب‎تر، معطرتر، فداکارتر و با سخاوت‎تر و شوخ‎طبع‎ترند و غالباً رفتار این دخترها و پسرها در خانه بسیار متفاوت‎تر است تا در کافی‎شاپ.دقت کنید که از رفتارهای غیرواقعی و مجازی، هرگز نمی‎توان به شناخت درست و واقعی از یک فرد دست پیدا کرد.‎


نوشته های پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 × = 18